Kiedyś nowa konsola była wydarzeniem. Nowy sprzęt oznaczał nowe gry, nowe możliwości i poczucie, że faktycznie wchodzimy w kolejną erę. Dziś PlayStation 6 i następny Xbox coraz bardziej wyglądają jak sprzęty, które branża będzie próbowała nam sprzedać z obowiązku, a nie dlatego, że gracze naprawdę ich potrzebują.

Największy sygnał ostrzegawczy? Koniec fizycznych gier na PlayStation od 2028 roku. Sony oficjalnie zapowiedziało, że nowe produkcje nie będą już wydawane na płytach. To nie jest tylko koniec pudełek na półce. To koniec pożyczania gier znajomym, łatwego odsprzedawania, kupowania używek i zwykłego poczucia, że gra naprawdę należy do ciebie.

Cyfrowa dystrybucja jest wygodna, jasne. Problem w tym, że wygoda szybko zamienia się w zamknięty ekosystem, w którym platforma kontroluje wszystko: ceny, promocje, dostęp, zwroty i bibliotekę. A PlayStation Store nadal nie jest wzorem konsumenckiego komfortu. Kupisz źle, pobierzesz grę i często zostajesz z problemem.

Xbox też nie wygląda jak wybawienie. Microsoft szykuje kolejną generację, znaną jako Project Helix, która ma mocniej łączyć konsolę z PC i usługami. Brzmi ambitnie, ale pytanie brzmi: po co przeciętnemu graczowi kolejny drogi sprzęt, jeśli obecny Xbox i PS5 nadal odpalą największe gry najbliższych lat?

Bo właśnie tu leży sedno. Obecna generacja wcale nie jest martwa. PS5 i Xbox Series X|S nadal będą żyły długo, zwłaszcza że największe marki – GTA, Call of Duty, Fortnite, NBA 2K, EA Sports FC – opierają się na ogromnych bazach graczy. Wydawcy nie porzucą milionów użytkowników tylko po to, żeby przez dwa lata sprzedawać gry garstce early adopterów.

Do tego dochodzi cena. Skoro PS5 Pro już dziś kosztuje jak sprzęt premium, to trudno wierzyć, że następna generacja nagle będzie tania. Rosną koszty pamięci, produkcji i komponentów, a firmy coraz chętniej mówią o ratach, abonamentach i finansowaniu. Innymi słowy: bariera wejścia rośnie, a argumentów za przesiadką wcale nie przybywa.

Najgorsze jest to, że konsole tracą swoją największą zaletę. Miały być proste: kupujesz pudełko, wkładasz grę, grasz. Teraz coraz bardziej przypominają zamknięte komputery z abonamentem, cyfrowym sklepem i coraz mniejszą kontrolą po stronie gracza.

Oczywiście ktoś te nowe konsole kupi. Zawsze znajdą się fani technologii, kolekcjonerzy i ludzie, którzy chcą mieć wszystko na premierę. Ale masowy gracz może tym razem zapytać: po co? Skoro jego obecna konsola nadal działa, gry wyglądają dobrze, a największe tytuły i tak będą wychodzić jeszcze przez lata, to kilka sekund krótszego ładowania nie wystarczy.

Następna generacja konsol nie musi być porażką. Ale pierwszy raz od dawna Sony i Microsoft muszą udowodnić coś więcej niż „będzie mocniej”. Muszą pokazać, że gracz nie zapłaci więcej za mniej wolności.

Na razie wygląda to tak, jakby branża chciała sprzedać nam przyszłość, w której wydajemy więcej, posiadamy mniej i mamy się jeszcze cieszyć, że wszystko jest cyfrowe.